1 - Nazewnictwo

Magazyn:

Magazyn Towarów/Materiałów - w tym magazynie znajdują się wszystkie zakupione Towary bądź Materiały.

Magazyn Produktów Własnych - w tym magazynie znajdują się wszystkie wyprodukowane Produkty. ( produkty stworzone na podstwie receptur )

Magazyn Usług - w tym magazynie znajduje się lista świadczonych bądź też zakupowanych Usług.

Magazyn Wypożyczalni - w tym magazynie znajduje się lista asortymentu Wypożyczonego.

Magazyn Zaliczek - w tym magazynie znajduje się lista opisująca Zaliczki.

Magazyn Środków Trawałych i Wyposażenia - w tym magazynie znajdują się posiadane Środki Trwała bądź Wyposażenie.

 

Indeks:

Indeksem opisujemy poszczególna jednosktę operacyjną, którą posługujemy się we wszystkich, dostępnych Magazynach opisaną odpowiednimy znacznikiem.

Towar - indeks oznaczony znacznikiem - T - towar używany głównie w sprzedaży, zawiera zarówno materiał i zakupiony produkt.

Materiał - indeks oznaczony znacznikiem - M - materiał, indeks dodany poprzez strukturą magazynu - jest nierozkładalny.

Produkt - indeks oznaczony znacznikiem - P - produkt własny, utworzony za pomocą receptury w module Produkcja - Konfekcjonowanie. Może być rozkładalny/nierozkładalny, składać się z innych produktów lub materiałów.

Usługa - indeks oznaczony znacznikiem - U - opisujący wykonywane bądź zlecane usługi.

Zaliczka - indeks oznaczony znacznikiem - Z - Opisujący przyjmowane zaliczki od kontrahentów.

Cena średnia ważona zakupu

Metoda średniej ważonej w przypadku wyceny zapasów jest to metoda wyceny ich rozchodu, polegająca na jego księgowaniu przy wykorzystaniu średniej ważonej ceny ich nabycia. Metoda ta może być wykorzystywana do rozchodu materiałów, towarów oraz produktów.

Metody wyceny zapasów są ważne ze względu na fakt, że ceny zakupywanych materiałów oraz ogólne koszty produkcji zmieniają się w czasie. Często zdarza się sytuacja, w której znajdujące się w magazynie jednostki zapasów były przyjmowane po różnych cenach. Wydając z magazynu zapas, przedsiębiorstwo musi zdecydować po jakiej cenie zaksięgować jego wydanie. Jeżeli przedsiębiorstwo nie stosuje metody szczegółowej identyfikacji zapasów, nie jest ono w stanie dokładnie wskazać, która ich część była przyjęta po której cenie. Wie jedynie ile zapasów zostało po danej cenie przyjęte. Przedsiębiorstwa przyjmują więc konkretny model wyceny, np. metodę średniej ważonej ceny ewidencyjnej.

Zgodnie z metodą średniej ważonej, w momencie wydawania zapasu z magazynu przedsiębiorstwo księguje wydanie w wartości średniej ważonej ceny towaru znajdującego się w magazynie.

Za każdym razem, gdy towar jest przyjmowany do magazynu, ustalana jest nowa cena ewidencyjna, wg. wzoru:

Metoda średniej ważonej

Cena ta obowiązuje i jest wykorzystywana w momencie wydawania zapasów, aż do następnego przyjęcia zapasów, kiedy to ustalana jest nowa cena.

Przykład:

Załóżmy, że przedsiębiorstwo odnotowało następujące przyjęcia do magazynu

Metoda średniej ważonej

W magazynie znajduje się więc 350 sztuk zapasu o łącznej wartości 34.650 złotych. Średnia cena ewidencyjna wynosi 99,00 złotych. Każde wydanie z magazynu będzie więc ujmowane przy wykorzystaniu tej ceny, aż do momentu kolejnego przyjęcia i zmiany średniej ważonej ceny.

Wyobraźmy sobie teraz bardziej złożony przypadek, w którym w magazynie wydania zapasu następowały naprzemiennie z przyjęciami. Możemy zaobserwować, że każde wydanie odbywa się po cenie ewidencyjnej ustalonej na dany moment, oraz że po wydaniu materiału średnia ważona cena ewidencyjna pozostaje niezmieniona. Metoda średniej ważonej

W magazynie zostaje 155 sztuk wycenionych po średniej ważonej cenie ewidencyjnej 104,19. Łączna wartość zapasu wynosi 16.149,63

Metoda średniej ważonej w księgowości

Metoda średniej ważonej jest stosunkowo popularna i często wykorzystywana w księgowości. Dość dobrze sprawdza się ona w przypadku zapasów, których ceny nie podlegają trendom a raczej wahają się w pewnym przedziale cenowym. Metoda średniej ważonej wygładza te odchylenia, zmniejszając tym samym wahania zysku przedsiębiorstwa. Jest to plus tej metody w porównaniu np. z FIFO bądź LIFO.

Metoda średniej ważonej ceny ewidencyjnej jest dozwolona przez przepisy księgowe i podatkowe w większości krajów.

 

AttachmentSize
metoda_sredniej_wazonej_3.gif6.94 KB
metoda_sredniej_wazonej_2.gif4.91 KB
metoda_sredniej_wazonej.gif4.31 KB

Marża - Narzut

Co to jest MARŻA?
Marża jest to zysk (brutto) ze sprzedaży, a więc jednostkowa marża zysku to różnica między ceną a kosztem towaru. Marżę zysku liczy się ze wzoru:

marża [%] = zysk [zł] / cena sprzedaży [zł] = (cena sprzedaży [zł] – koszt zakupu [zł]) / cena sprzedaży [zł]

Marżę zysku oblicza sprzedawca wtedy, kiedy chce wiedzieć jaką część przychodów ze sprzedaży to jego “zysk”:
zysk [zł] = marża [%] * cena sprzedaży [zł]

Tak naprawdę nie jest to faktyczny zysk netto – jest to kwota, która zawiera kwotę na pokrycie kosztów stałych, a dopiero ewentualna nadwyżka jest zyskiem. Dlatego marżę zysku nazywa się również marżą na pokrycie (kosztów stałych).

Co to jest NARZUT?
Narzut jest to kwota, o którą powiększono koszt zakupu towaru, aby ustalić cenę jego sprzedaży. Narzut oblicza się ze wzoru:

narzut [%] = cena sprzedaży [zł] / koszt zakupu [zł] – 100% = (cena sprzedaży [zł] – koszt zakupu [zł]) / koszt zakupu [zł]

Narzut najczęściej stosuje sprzedawca do ustalenia ceny sprzedaży:
cena sprzedaży [zł] = koszt zakupu + koszt zakupu [zł] * narzut [%] = koszt zakupu * (100% + narzut [%])

JAKA JEST ZALEŻNOŚĆ MIĘDZY MARŻĄ A NARZUTEM?

Jak obliczyć marżę, znając narzut? Jak obliczyć narzut, znając marżę? Zależność między marżą a narzutem można obliczyć stosując następujące wzory:
Marża [%] = narzut [%] / (narzut [%] + 100 [%])
Narzut [%] = 1 / (100 % – marża [%])

 

 

zmianę w liczeniu programu można uzyskać poprzez :

 

menu -> konfiguracja -> najważniejsze tabele -> dane podstawowe -> dane i parametry -> Sposób liczenia Marż